The name's Mike van der Meulen, webdesigner, music enjoyer and weblogger from Huizen, NH, The Netherlands.
Jonge Jury 2007
De beste schrijvers werden uitgekozen bij de dag voor de Jonge Jury, waarbij de kinderen mochten stemmen. Wij waren erbij. We gingen er heen met de trein en kwamen in een enorme zaal. En… er was een verassing!
Trein
Iedereen kwam op zijn eigen manier naar het treinstation vanwaar wij vertrokken naar Vredenburg. Natuurlijk waren een aantal mensen te laat en moesten we de volgende trein nemen. Op de geven moment kwam er bij het volgende treinstation nog een paar kinderen bij. In de trein liepen we te geiten, aldus in mijn coupé. Na circa een halfuur in de trein te hebben gezeten waren we bij het treinstation in Vredenburg. Het treinstation was enorm en er waren van allerlei winkeltjes van snoepwinkels tot kledingwinkels. Hier mochten wij natuurlijk van profiteren!
Iedereen kwam op zijn eigen manier naar het treinstation vanwaar wij vertrokken naar Vredenburg. Natuurlijk waren een aantal mensen te laat en moesten we de volgende trein nemen. Op de geven moment kwam er bij het volgende treinstation nog een paar kinderen bij. In de trein liepen we te geiten, aldus in mijn coupé. Na circa een halfuur in de trein te hebben gezeten waren we bij het treinstation in Vredenburg. Het treinstation was enorm en er waren van allerlei winkeltjes van snoepwinkels tot kledingwinkels. Hier mochten wij natuurlijk van profiteren!
Vóór de entree
We moesten nog een tijdje wachten voordat we erin konden dus gingen wij met z’n allen naar winkeltjes toe. Het dorp was mooi en groot en er waren veel winkeltjes. Ook in het treinstation zoals ik eerder heb gezegd. Het deed mij eigenlijk een beetje aan Hilversum denken. Na een uur moesten we weer verzamelen en kregen we instructies en folders. Ook kregen wij een bandje om met de letter ‘H’ erop. Dit stond voor het vak waarin we in het gebouw moesten zitten. Eerst snapte ik dit niet. Waarom vakken? Totdat we naar binnen gingen…
In het gebouw
We liepen naar binnen en een cameraploeg ondervraagde een jongetje, ik liep hier met een boog omheen, naar de hal toe. Ik hing mijn jas op en ging even rondkijken. Er was van alles te doen: blikwerpen, tafelvoetballen en zelfs een loterij met een ‘avonturenrad’, zoals erbij stond. Toen de duur openging waar op een grote ‘H’ stond was mijn verbazing gewekt: wat een groot gebouw! Duizenden kinderen praten door elkaar heen. Wij zochten een plekje uit en gingen hier zitten. Je keek helemaal naar beneden op een groot podium. Hier stond een microfoon en een bank. Boven het podium hing een enorm scherm. In de lege tribunes lagen allemaal reuzenballonnen. Toen begon de show…
Eerste gedeelte
Op het scherm begon een filmpje en uit de vele boxen kwam het geluidje van Harry Potter. Aan het eind bleek het te gaan om Coca Cola die overigens sponsor is van de dag van de Jonge Jury. Jet Sol, de presentatrice, kwam op het podium en ging haar zegje doen. De eerste schrijvers kwamen op de bank zitten en werden ondervraagd door een aantal uitgekozen vragen die kinderen zelf van te voren konden maken. Onze vraag zat er ook tussen! Terwijl de camera’s aan het filmen waren werden nog meer schrijvers geïnterviewd en één las een fragment voor uit haar boek. Er was ook een optreden van Double-D-Force die veel te laat kwam door een file. Zij lieten zien wat je nog meer kan met een springtouw. Daarna kwam een pauze waarin de mensen die opgegeven hadden om schrijvers te mogen interviewen, daar heen gingen en de rest in de pauze andere dingen moest doen. Zo konden ze tafelvoetballen, blikwerpen, enzovoort. Ikzelf had met mijn lotnummer 13 een boek gewonnen bij het rad van avontuur!
Tweede gedeelte
Toen de pauze voorbij was begon het tweede gedeelte. Wij hadden gemerkt dat vak H nog hoger was en gingen op de een-na-hoogste stoelen zitten. Hier had je een mooi uitzicht over de hele zaal. In het tweede deel kwamen er weer wat interviews met wat schrijvers, maar dit kon ik niet verstaan. Misschien zaten we wat te hoog, anders hadden die schrijvers gewoon niet een harde stem. Maargoed, uit verveling gingen we een beetje rommelen totdat ineens XYP voor onze neus stond. Zij zongen onder andere het populaire liedje ‘Body to Body’ en hun nieuwe song ‘Confessions’. Dit was geweldig! Wij pakten onze camera’s en liepen naar beneden waar we XYP zowat konden aanraken. Ook waren fotocamera’s en mobieltjes niet toegestaan, waren veel mensen aan het fotograferen. Wat zou jij doen als XYP voor je neus stond? Helaas kwam er een pauze, waarin je weer hetzelfde kon doen als daarvoor. Het was een beetje saai en je liep daar maar te slenteren.
Derde gedeelte
Er kwam nog een derde gedeelte waarin wij aan het begin snel onze broodjes naar achteren werkten. Daarna kwam Jet weer met een interview en natuurlijk de winnende schrijvers. Of dit nog niet genoeg was kwam XYP weer. Zij zongen nog een nieuw liedje van hun album en de avond werd spetterend afgesloten met een heel mooi liedje. Iedereen deed zijn mobiel aan, die dus niet waren toegestaan, en ging hier mee zwaaien. Zelf deed ik ook mee. Dit was een mooi gezicht, maar we waren wel te laat met wat we hadden afgesproken. We verzamelden weer in de hal waar we bij de deur nog een tasje met wat gratis spullen kregen. Daarna gingen we weer naar het treinstation.
Naar huis
Helaas, het was voorbij! Of dit nog niet genoeg was misten we ook nog de trein. Dus kregen wij gelegenheid om iets lekkers te kopen. Ik koopte bij een frietkraapje een colaatje en ging weer terug naar het station. Dit keer misten we de trein niet en gingen we naar huis. De terugreis was niet saai, want we maakten het weer bond. De mensen om ons heen ergerde wel aan ons. We werden weer naar huis gebracht en de dag was voorbij. Nou keek ik in de avond het Jeugdjournaal en toen ging het stukje over de dag van de Jonge Jury waarin een aantal klasgenoten voorbij kwamen.
Helaas, het was voorbij! Of dit nog niet genoeg was misten we ook nog de trein. Dus kregen wij gelegenheid om iets lekkers te kopen. Ik koopte bij een frietkraapje een colaatje en ging weer terug naar het station. Dit keer misten we de trein niet en gingen we naar huis. De terugreis was niet saai, want we maakten het weer bond. De mensen om ons heen ergerde wel aan ons. We werden weer naar huis gebracht en de dag was voorbij. Nou keek ik in de avond het Jeugdjournaal en toen ging het stukje over de dag van de Jonge Jury waarin een aantal klasgenoten voorbij kwamen.
De volgende auteurs waren aanwezig op de dag van de Jonge Jury: Corien Botman, Dirk Bracke, Caja Cazemier, Marion van de Coolwijk, Theo Hoogstraaten, Gonneke Huizing, Mariken Jongman, Rom Molemaker, Francine Oomen, Anneke Scholtens, Maren Stoffels, Derk Visser en Simone van der Vlugt.
Meer informatie over de Jonge Jury: www.jongejury.nl
sponsors: 
