Vinger in verband
Je hebt het de afgelopen 24 uur vast niet gemist, maar om verduidelijking te scheppen nog even deze post. Afgelopen zaterdag heb ik op mijn werk met het vlijmscherpe mes van de kaasplakjessnijmachine, terwijl ik een klein stuk komijnkaas aan het snijden was voor een klant, het topje van mijn middelvinger aan mijn rechterhand eraf gesneden. Vervolgens ben ik door verschillende collega’s geholpen en naar de Eerste Hulp gebracht. Daar hebben ze het nagekeken en er verband omheen gedaan. Door de bloed heb ik het gisteren niet goed kunnen zien, maar het betreft een klein stukje van het topje, en een stukje nagel. Het moet vanzelf weer aangroeien. De komende dagen, misschien weken zal ik dus met verband om mijn gehele middelvinger rondlopen, maat het ziet er veel ernstiger uit dan dat het is.
Op de vraag of ik veel pijn heb (gehad) is het antwoord nee. Ik heb nooit pijn gehad. Gelukkig ook maar. Het vervelendste van alles is dat ik nu alleen mijn linkerhand gebruiken kan, en dat is lastiger dan het lijkt. In plaats van twintig minuten, had ik deze post in de helft van die tijd kunnen typen. Af en toe maakt dat mij moedeloos, want zoals jullie weten heb ik niet zo ontzettend veel geduld. Ook schrijven gaat nogal lastig.
Ik hoop dat ik hiermee de situatie een beetje heb verduidelijkt, dat ik het verhaal niet nog drie miljoen keer moet vertellen.
Tot blogs!
Vinger in verband
Je hebt het de afgelopen 24 uur vast niet gemist, maar om verduidelijking te scheppen nog even deze post. Afgelopen zaterdag heb ik op mijn werk met het vlijmscherpe mes van de kaasplakjessnijmachine, terwijl ik een klein stuk komijnkaas aan het snijden was voor een klant, het topje van mijn middelvinger aan mijn rechterhand eraf gesneden. Vervolgens ben ik door verschillende collega’s geholpen en naar de Eerste Hulp gebracht. Daar hebben ze het nagekeken en er verband omheen gedaan. Door de bloed heb ik het gisteren niet goed kunnen zien, maar het betreft een klein stukje van het topje, en een stukje nagel. Het moet vanzelf weer aangroeien. De komende dagen, misschien weken zal ik dus met verband om mijn gehele middelvinger rondlopen, maat het ziet er veel ernstiger uit dan dat het is.
Op de vraag of ik veel pijn heb (gehad) is het antwoord nee. Ik heb nooit pijn gehad. Gelukkig ook maar. Het vervelendste van alles is dat ik nu alleen mijn linkerhand gebruiken kan, en dat is lastiger dan het lijkt. In plaats van twintig minuten, had ik deze post in de helft van die tijd kunnen typen. Af en toe maakt dat mij moedeloos, want zoals jullie weten heb ik niet zo ontzettend veel geduld. Ook schrijven gaat nogal lastig.
Ik hoop dat ik hiermee de situatie een beetje heb verduidelijkt, dat ik het verhaal niet nog drie miljoen keer moet vertellen.
Tot blogs!
